Mooie herinneringen
niemand mocht het zien
verboden herinneringen
maar toch van pret voorzien
samen afwassen en koken
muziek luisteren en
waterpijp roken.
Tv kijken
terwijl we stiekem
elkaars hand toe reiken.
Een knuffel
en een traan
de klok was te snel gegaan.
een lach toen ik je kriebelde
een kus op mijn voorhoofd
waarna jij giebelde.
Foto’s kijken
en verhalen vertellen.
Discussies over god
en elke dag bellen.
Zo’n korte tijd heb ik hem gekend,
toch zo goed ken ik die vent.
Gestoei en plezier
ik had je geholpen
maar slechts een kwartier:
de lust kwam om de hoek
dat was andere koek…

Ik nooit meer bij jou
jij nooit meer bij mij
het doet je niks, zelfs geen spijt
wij twee zijn verleden tijd…

Gedichten zonder gevoel zijn als vader zonder zoon,
tekeningen zonder papier,
en muziek zonder toon.

het bestaat niet.

Als een steek in je hart
heb ik jou geraakt.
Ik heb je verward
en zo onzeker gemaakt.

Want ook al zie je mij niet meer
en ga ik verder in m’n leven,
het doet maar eventjes zeer
dan zal een ander jou haar liefde geven.

Hersenkronkels

banen een weg in mijn hoofd

Ik denk dat ze naar rechts gaan

als ze besluiten links te slaan.

Hoe kan ik jou nou ooit begrijpen
als mijn hart niet wordt verstaan?
Als zij voor zichzelf kiezen,

hoe kan ik mijzelf dan aan?

Mijn hart
leek te bonken

terwijl liedjes

niet meer klonken.

Mijn buik

leek te kriebelen,

en mijn lach
bleef giebelen
Maar de vlinders

waren vervlogen.
De lach
had gelogen..

Mijn hoofd werkt niet met mijn hart.
Hoe kon ik het voorkomen?
Ik heb je vernederd en verward

Werd mijn hart wel serieus genomen?

Iemand met wie je uren in het gras kan liggen
zonder een woord te zeggenx85
Zonder een woord te gebruiken
toch alles uit kan leggen.

Iemand met wie je dagen kan lachen
wie bij jou tranen durft te laten vallen.
Die de juiste woorden weet te vinden
met jou in de kroeg staat te lallen.

Iemand die al jaren geheimen deelt.
En die jou niet zomaar laat gaan
maar wie jou wel de vrijheid geeft
om op eigen benen te staan.

Iemand die voor altijd aan je zij blijft staan
met jou altijd overal voor in,
als een vlindertje op jouw schouder:
dat is pas een vriendin.

Tranen rolden over mijn wang toen het dochtertje haar moeder een dikke knuffel gaf met daarbij de woorden; "ik vind het jammer dat je doodgaat, mama". Samen met nog 3 vrouwen -inclusief mijn moeder- zat ik in de bios. Normaal hoef ik nooit te huilen bij films, laat staan waterige ogen. Nu zaten we daar met z’n 4en zielig te snikken met tissues in onze handen.

Maar als ik dan met m’n tranende ogen naar het dochtertje op het doek kijk, bedenk ik me weer -ondanks die vervelende kwaaltjes- hoe heerlijk het is dat mijn mama er wel nog is….

Iedereen wil ouder worden,
niemand wil het zijn.

Altijd geleefd in ontevredenheid.
Altijd maar weer verder gewild in tijd.
Nu is ze er, maar heeft spijt.
Alle leuke tijden zijn kwijt..

It fascinates to see
the sky and mountains
all around me.

the only thing I can do
is watch and seek
for hugeness too.

then all of a sudden
I realize..
I don’t need any advice
but calmness I need to store.
’cause
what the hell
am I worrying for??!!

Vertaling:

Het fascineert me
om de bergen en lucht
rondom mij te zien.

Ze vullen een grotere
plek dan ik.
Groter dan problemen
ooit zullen zijn.

Ik kan niet concurreren
met de kracht die zij bezitten:
geen zorgen of problemen
waarvoor ik zucht/zeur/klaag. 

Het enige wat ik kan doen
is kijken en ook
naar grootheid zoeken.

Dan plotseling…
realiseer ik
dat ik geen advies nodig heb.
Maar rust zal ik moeten bewaren.
want waar in godsnaam
maak ik mij zorgen voor??!!